OKLS

โจวต้ากวน เผชิญกับโรคมะเร็งตั้งแต่ 9 ขวบ และจากโลกนี้ไปก่อนอายุจะครบ 10 ขวบ โดยผ่านการผ่าตัด 3 ครั้ง เคมีบำบัด 7 ครั้ง และฉายแสง 30 ครั้ง สุดท้ายก็ต้องตัดขาทิ้ง แม้กระนั้น เด็กน้อยก็ยังไม่ยอมปล่อยใจให้หม่นหมอง กลับรู้สึกด้วยซ้ำว่า “ฉันยัง(โชคดี)ที่มีขาอีกข้างหนึ่ง” เพราะยังมีคนอื่นที่พิการขาทั้งสองข้าง

แม้ประสบโรคร้ายทั้งๆ ที่อายุยังน้อย แต่ก็ไม่มีน้ำเสียงคร่ำครวญหรือตัดพ้อต่อชะตากรรมในบทกวีของเขาเลย โจวต้ากวนเผชิญกับโรคมะเร็งด้วยความกล้าหาญ และไม่ยอมปราชัยด้วยการยอมรับความทุกข์ที่มันยัดเยียดให้ ตรงกันข้ามเขารู้ดีว่า “สุขหรือทุกข์อยู่ที่การเลือกของเขาเอง”

ในโรงพยาบาลกลางป่าเขา
ในห้องผู้ป่วยโรคมะเร็งห้องเล็กๆ
มีเด็กเล็กๆ คนหนึ่ง
เขาหวังเป็นอย่างยิ่งว่า...
อาการป่วยจะหายไปไวๆ
รีบๆ จากไป
จะได้กลับบ้าน ไปโรงเรียน
สีไวโอลิน
อยู่ร่วมกับทุกคน
ทุกสิ่งทุกอย่างกลับมาดีเหมือนเดิม

บีโธเฟน หูหนวกทั้งสองข้าง
เจิ้งหลงสุ่ย ตาบอดทั้งสองข้าง
ฉันยังมีขาอีกข้างหนึ่ง
ฉันจะยืนบนโลก

เฮเลน เคลเลอร์ ตาบอดทั้งสองข้าง
เจิ้งเฟิงสี่ ขาพิการทั้งสองข้าง
ฉันยังมีขาอีกข้างหนึ่ง
ฉันจะเดินไปทั่วโลกที่งดงามนี้